Yıllardır stratejiyi çoğu insan gibi "hedefe ulaşma sanatı" olarak düşündüm. Bugün ise bunun eksik bir tanım olduğunu düşünüyorum.
Gerçek hayatta hiçbir birey, şirket ya da devlet sınırsız özgürlüğe sahip değildir.
Herkes belirli kısıtlar içinde yaşar.
Bu kısıtlar bazen coğrafyadır.
Bazen ekonomi...
Bazen hukuk...
Bazen kültür...
Bazen de uluslararası güç dengeleridir.
İşte ben bu sınırlar bütününe mümkünlük alanı diyorum.
Stratejinin görevi ise bu alanı yok saymak değildir.
Tam tersine, mevcut kısıtlar altında en yüksek etkiyi üretecek çözümü geliştirmektir.
Bu nedenle strateji aslında bir optimizasyon problemidir.
Mühendis maliyet, dayanıklılık ve performans arasında denge kurar.
Mimar sınırlı bir arsada en verimli yapıyı tasarlar.
Doğa bile milyonlarca yıldır evrimi bir optimizasyon süreci olarak işletir.
Devletler de bundan farklı değildir.
Bir devletin dış politikası, idealler ile jeopolitik gerçekler arasındaki optimizasyon problemidir.
Bir şirketin büyümesi, sermaye ile risk arasındaki optimizasyon problemidir.
Bir bireyin hayatı ise zaman, enerji ve kaynaklar arasındaki optimizasyon problemidir.
Başarılı olanlar, kısıtların olmadığını varsayanlar değil; kısıtları doğru okuyarak onları avantaja dönüştürebilenlerdir.
Bu nedenle ben stratejiyi artık şöyle tanımlıyorum:
Strateji, mevcut mümkünlük alanını optimize etme sanatıdır.
Ve belki de bilgelik, tam olarak burada başlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorumlarınız işin teşekkür ederim.